فرازی از دعای 12 صحیفه سجادیه

خدایا !
ميدانم كه درگذشت از گناه بزرگ پيش تو بزرگ نيست،
و بخشيدن گناه عظيم را دشوار نمى شمرى،
و مسامحت در جرم هاى سنگين بر تو گران نيست
و دوست ترين بندگان پيش تو كسى است كه سركشى نكند
و بر گناه اصرار نورزد و پيوسته آمرزش خواهد.
و من بيزارم از سركشى بر تو،
پناه ميبرم از اصرار بر (گناه)
و از تو آمرزش مى خواهم براى هر تقصيرى كه كردم
و از تو يارى مى طلبم براى هر چه از آن فرو مانده ام.
خدايا درود بر محمد و آل او فرست،

و از هر حقى كه تو بر من دارى بگذر،
و از آن چه من مستوجبم از تو، مرا حفظ كن،
و از آنچه گناه كاران ميترسند در پناه خود گير،
كه تو بر عفو كردن قادرى،
و اميد آمرزش به تو است،
تو را به عفو و گذشت شناخته ايم
حاجت مرا از غير تو نتوان خواست
و گناه مرا غير تو نخواهد آمرزيد حاشا و كلّا.
و من بر خود نمى ترسم مگر از عذاب تو،
تويى سزاوار آن كه از عذاب تو بترسند،
و هم شايسته آن كه آمرزش از تو چشم دارند.
درود بر محمد و آل او فرست،

و حاجت مرا روا كن،
و مطلوب مرا برآور،
و گناه مرا بيامرز،
و از ترس ايمنى ده،
كه بر هر چيز توانايى،
و اين همه بر تو آسان است،
آمين يا رب العالمين.